| Roel van Oosten, Mare liberum (2009) Opdrachtscompositie voor sopraan, bas, koor en orkest op Latijnse teksten van Hugo de Groot (1583-1645) en Engelse teksten van Wilfred Owen (1893-1918), John McCrae (1872-1918) en Walt Whitman (1819-1892). |
![]()
|
|
![]() |
||
| Scoring: 2(+picc).2(+ca).2.3(3=cbn) - 4231 harp piano timpani; 2 percussion players marimba 7 tubular bells 6 plate bells 1 thai gong 2 woodblocks maracas 1 bongo 2 congas side drum bass drum tam-tam suspended cymbal cymbals. | ||
Mare Liberum is uitgegeven bij
Ascolta Music Publishing
P.O. Box 162 - 3990 DD Houten - The
Netherlands
030-6374237
info@ascolta.nl
Première op11 december 2009, Anton Philips
Zaal, Den Haag
Estefania Maria Perdomo Pogales, sopraan; Frans Fiselier, bas
Haags Toonkunstkoor, Residentie
Orkest, Daan Admiraal
|
|
I.
NATURALI IURE COMMUNIA
Naturali iure communia sunt omnium
haec : Aer, aqua profluens et mare Quae publica Iurisgentium in Legibus vocantur. (Mare liberum, Caput V, 20) |
(GEMEENSCHAPPELIJK
VOLGENS HET NATUURRECHT)
Deze zaken zijn gemeenschappelijk
van allen, op grond van het natuurrecht: Lucht, stromend water en de zee Die in de wetten de publieke goederen van het volkenrecht worden genoemd |
|
Mare igitur proprium omnino
alicuius fieri non potest, Quia natura commune hoc esse non permittit, sed iubet. (Mare Liberum Caput V, 21) |
De zee kan derhalve helemaal niet
eigendom van iemand worden Omdat zijn aard niet toestaat dat hij gemeenschappelijk is, maar het beveelt. |
| Infinitum scilicet ita, ut possideri non queat, et omnium usibus accommodatum (Mare Liberum, Caput V, 20) |
Natuurlijk zo eindig, dat het niet in eigendom gehouden
kan worden en beschikbaar voor gebruik van allen is |
| Deus enim res omnes non huic aut illi dederat, sed humano generi, atque eo modo plures in solidum eiusdem rei domini esse non prohibebantur (Mare Liberum, Caput V, 20) |
God had alles immers niet gegeven aan deze of gene Maar aan de mensheid, en op die manier Werden allen in het geheel niet verhinderd eigenaren te zijn van dezelfde zaak. |
| Naturali iure communia sunt omnium haec: Aer, aqua profluens et mare Quae publica Iurisgentium in Legibus vocantur. |
|
| II. TRES CAUSAE IUSTAE | DRIE GERECHTVAARDIGDE REDENEN |
|
Plerique bellorum tres statuunt
causas iustas, defensionem, recuperationem rerum et punitionem. (De Iure belli ac Pacis, II,I,II) |
De meesten stellen drie
gerechtvaardigde oorzaken van oorlogen vast : Verdediging, om zaken terug te krijgen en als straf. |
|
Iam ira oppressis armorum libidinem
suggerens documento erat, nullam esse tam firmam concordiam, quam quae privatae vinculo continetur. Gens illa, quae cives flammari, occidi rectores, eripi leges, religionem, rempublicam, viderat pene immota, tum primum consensit priora ulcisci, imminentia arcere. Annales et Historiae de Rebus Belgicis (boek II, over 1570) |
De toorn die de onderdrukten de
lust van wapenen ingaf strekte tot bewijs, dat er een niet zo’n vaste eendracht is als die op de band van eigenbelang berust. Dat bijna onbewogen volk, dat had gezien dat burgers verbrand werden, bestuurders gedood werden, heeft toen voor het eerst samengespannen om het vorige te wreken en de nog boven het hoofd hangende punten te verhinderen. |
|
Ita contra fraudem imperantium, qui
obtentu publici boni conventiones non metuunt rescindere, illud quoque proprium pacisci solent, ut, principe leges violante, ipsi fidei et obsequii vinculo liberentur, donec demantur injuriae. (Annales et Historiae de Rebus Belgicis (boek II, over 1568) |
Zo plegen zij dit persoonlijk(e) af
te spreken tegen het bedrog van de heersers, die niet vrezen om
goede openbare verdragen te verbreken, dat zij, wanneer de vorst de
wetten schendt, zelf bevrijd worden van de band van trouw en
volgzaamheid, tot eindelijk ongerechtigheden weggenomen worden. |
| III. PAX RUPTA | VERBROKEN VREDE |
|
a. Subditis vis armata Rursum pax rupta censeri debet non modo si toti corpori civitatis sed et si subditis vis armata inferatur (De iure Belli ac Pacis, III, XX, XXXII) |
Een vrede moet op zijn beurt als
verbroken beschouwd worden Niet alleen als aan het gehele lichaam van de burgerij Maar ook als aan onderdanen gewapend geweld aangedaan wordt |
| b. Dulce Et Decorum Est Gas ! Gas ! Quick, boys ! – An ecstasy of fumbling, Fitting the clumsy helmets just in time; But someone still was yelling out and stumbling, And flound’ring like a man in fire or lime... Dim, through the misty panes and thick green light, As under a green sea, I saw him drowning. In all my dreams, before my helpless sight, He plunges at me, guttering, choking, drowning. My friend, you would not tell with such high zest To children ardent for some desperate glory, The old lie: Dulce et decorum est Pro patria mori. (Wilfred Owen (1893-1918, geschreven 1917/18) |
|
|
c. In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow Between the crosses, row on row That mark our place; and in the sky The larks, still bravely singing, fly Scarce heard amid the guns below. We are the Dead. Short days ago We lived, felt dawn, saw sunset glow, Loved and were loved, and now we lie In Flanders fields. (John McCrae, 1872-1918) (geschreven 1915) |
|
|
d. Innocentes -
koor
Maximi autem momenti est bellum, ut ex quo mala plurima etiam in innocentes sequi soleant. Ideo inter sententias alternantes vergendum ad pacem. (De Iure Belli ac Pacis, II,XXIII,VI) |
d. Onschuldigen
Oorlog is echter van het grootste
gewicht Omdat daardoor de meeste slechte dingen juist onschuldigen plegen te treffen. Derhalve moet in geval van weifelende gedachten voor de vrede gekozen worden. |
|
e. O CAPTAIN! My
Captain! - koor
O CAPTAIN! My Captain! Our fearful
trip is done; The ship has weather’d every rack, the prize we sought is won; The port is near, the bells I hear, the people all exulting, While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring: But O heart! heart! heart! O the bleeding drops of red, Where on the deck my Captain lies, Fallen cold and dead. My Captain does not answer, his lips are pale and still; My father does not feel my arm, he has no pulse nor will; The ship is anchor’d safe and sound, its voyage closed and done; From fearful trip, the victor ship, comes in with object won; Exult, O shores, and ring, O bells! But I, with mournful tread, Walk the deck my Captain lies, Fallen cold and dead. (Walt Whitman 1819-1892) uit: Leaves of Grass, 1900 |
|
| Ibi satur quiete, gaudii plenus, Quaesita quondam discis, et vides, quanta Involvat homines inscientiae nubes ; Quam nil fit illud, quod vocamus hic scire Quo nos superbi tollimus caput caelo, Calcamus alios, invicemque calcamur. Hinc tanta bella saeviunt magistrorum, Hinc odia plebis : interim fugit longe, Nec se videndam dimicantibus praebet Amica sanctae sancta Veritas Pacis. (In mortem Jacobi Arminii (ca. 1609) |
Aldaar rustig verzadigd, vol van vreugde, Leer je eindelijk wat nodig is, en je ziet, hoe De wolk van onkunde de mensen bedekt; Hoezeer het niets is wat wij hier zeggen te weten. Hoe wij hoogmoedig het hoofd voor de hemel wegdraaien, Wij trappen op anderen, en op onze beurt worden wij vertrapt. Hier woeden vele oorlogen van leiders, Hier zie je de haat van het volk: onderwijl vlucht zij ver, En zij toont zich niet zoals zij gezien moet worden door hen die het zwaard trekken, De vriendin, de heilige Waarheid van de heilige Vrede. |
| IV. FIDELITER ET SINE INIURIA IN PACE | (DOOR TROUW EN ZONDER ONRECHT IN VREDE) |
| Suscipienda bella sunt ob eam causam, ut sine iniuria in pace vivatur Uit : Mare Liberum, Caput XIII, 63 |
Oorlogen moeten ondernomen worden om een
zodanige reden Dat er zonder onrecht in vrede geleefd wordt |
|
Pax autem facta
qualibuscumque legibus, servanda omnino ob eam quam diximus fidei sanctimoniam. Uit : De Iure Belli ac Pacis, III, XXV, VII |
De vrede echter, opgemaakt op grond
van welke wetten dan ook, moet geheel en al gehandhaafd worden wegens hetgeen wij de heiligheid van de trouw hebben genoemd. |
| Fide enim non tantum respublica quaelibet continetur sed et maior illa gentium societas. |
Door trouw immers wordt niet alleen iedere mogelijke staat verbonden, maar ook die grotere gemeenschap van volkeren. |
| V. PACE VIGET FORTUNA FAVENS | (BLOEIENDE WELVAART DOOR VREDE) |
|
a. Ad
Pacem - sopraan en koor
Illos vincere da
benigna, bello Qui belli sibi quaesiere finem ; Illos da Dea pessimi perire, Qui per foedera quaesiere bellum. Ad Pacem (1608) |
Bied aan dat zij het milde
overwinnen, die in een oorlog een einde van de oorlog nastreefden. Godin, veroorzaak dat zij nietswaardig ten onder gaan, Die door middel van verdragen de oorlog trachtten op te sporen. |
|
b. Pace viget
Pace viget
Fortuna favens, Terraque marique. Iam blandiuntur omnia. Pace Viget (gedicht bij allegorische voorstelling) |
Door de vrede is het genadige geluk in volle bloei, En op het land en op de zee. En dan behaagt alles. |